‘Een dag in coma, is een week herstel’

Bramen of besjes plukken in het park. Een kopje koffie drinken in de herfstzon. Op je buik door de modder glijden. We bewegen dagelijks. Tegelijk is het goed om daar eens bij stil te staan. In deze fotoserie vertellen we het verhaal van vier noorderlingen. Ze praten over plekjes, ideeën en dingen die hen bewegen. Kees van de Veen bracht deze kanjers in beeld. 
De vierde Noorderling in beeld is Patrick Nahafahik (50 jaar). Hij is aan het herstellen van corona en oefent twee keer per week in Beatrixoord, Haren. Hij lag acht weken in coma, waarvan vijf weken aan de hart-longmachine.

Afgelopen donderdag werd ik ziek, ik had koorts. Ik kwam terug uit Bilthoven, was daar op bezoek geweest. Ik zei tegen mijn moeder, die 73 is, dat ze niet in mijn buurt moest komen, ik wilde haar niet aansteken. Ik sliep die nacht zo beroerd, de dag erna had ik meer dan 40 graden koorts. Dit heeft ermee te maken dat mijn immuunsysteem verzwakt is. Het heeft tijd nodig om weer zichzelf te worden. Ik ben bang dat ik opnieuw corona krijg, de longarts zegt dat ik het in theorie opnieuw kan krijgen. Uiteindelijk ben ik weer opgenomen in het ziekenhuis.

Lof  voor de IC
Het was balen dat ik weer in het ziekenhuis lag, maar het bijzondere, dat ik vier IC-verpleegkundigen heb ontmoet, die mij tijdens mijn coma hebben verzorgd. Ik heb ze stuk voor stuk kunnen bedanken voor de goede zorgen. Mijn moeder is ook vol lof over de IC-verpleegkundigen in het UMCG. Zij kon midden in de nacht bellen, tien keer per dag als ze wilde, ze stonden haar altijd te woord, altijd vriendelijk. De verpleging leefde enorm mee. Die angst die mijn moeder voelde, voelden zij ook. Een IC-verpleegkundige belde van de week voor een onderzoek en zei dat ze blij was dat ze me aan de telefoon had en niet kon vertellen hoeveel zorgen ze om me hebben gehad. Dan merk je dat het niet gewoon een baan is. Ze zijn écht begaan. Ik krijg er kippenvel van, tot op mijn benen, wát een warm onthaal. Het eerste wat ik doe is ze bedanken.

Rollercoaster van emoties
Het is zo’n rollercoaster van emoties geweest. Daar ging ik naar leven toen ik weer thuis was, voelde veel angst. Ik realiseer me dat ik ondanks ik me sterk voel, van binnen nog zwak ben. Ik ben met mijn neus op de feiten gedrukt. Een dag in coma, is een week herstel. Ik heb 54 dagen in coma gelegen, dat is een jaar herstel. Ik mag nog wel even vooruit. Mijn directrice geeft me een jaar de tijd te herstellen. Ik ben heel voorzichtig. Iedereen checkt altijd of ze hun telefoon bij zich hebben, ik of ik mijn mondkapje heb. Mijn focus is veranderd. Ik heb twee fases gehad. In het begin, als ik koorts, hoofdpijn en last van mijn keel had, dan kreeg ik een paniekaanval. Ik was een man van vijftig en ik huilde als een klein kind aan de telefoon, dat ik mijn moeder niet wilde aansteken.

Naar de supermarkt
Na de paniekaanvallen heb ik een EMDR sessie gehad, omdat ik de supermarkt niet meer naar binnen durfde. Ik keek naar binnen, zag hoe al die mensen en hoe ze zich gedroegen en maakte rechtsomkeert, hier ga ik niet naar binnen. Tranen rolden over mijn wangen. In het normale leven ben je niet bang bent om naar supermarkt te gaan. Nu ga ik zonder problemen de supermarkt weer in, de sessie heeft als een malle gewerkt.

Bewegen
Bewegen is voor mij een normaal leven kunnen leiden. Toen ik wakker werd kon ik niks. De eerste keer dat ik wilde gaan staan hing ik aan de fysiotherapeut, ik schaamde me gewoon, het lukte niet. Ik was zo boos op mezelf. Ik ben topsporter geweest, ik kon altijd alles. Als ik iets niet kon, ging ik oefenen, oefenen, oefenen totdat ik het wel kon. Zo stond ik in het leven. En dan ineens, wat ik ook deed, hoe goed ik ook naar de instructies luisterde, het maakte niets uit, het ging gewoon niet. Staan. Iets wat ik al 49 jaar deed, kon niet.
Ik was mega gefrustreerd. Dag twee ging het beter, daarna maakt ik grote stappen, zeker in het begin, maar op een gegeven moment stagneert dat. Ik sta niet stil bij de vraag waarom ik corona heb gekregen. Ik denk niet: waarom ik? Daar ben ik allang mee gestopt. Waarom ik niet?

Deel dit nieuwsbericht

Jouw Nieuws Hier?

© Meer Gezonde Jaren | 2018
Design: Marleen van den End - Visuele Communicatie | Realisatie: BrandNewFresh.com